De Droom en de Karoo
Het begon met een droom die bijna te groot voelde om aan te raken. Een visioen van jonge Zuid-Afrikanen, verzameld op de uitgestrekte vlaktes van de Karoo, een gigantisch, woestijnachtig gebied in het hart van Zuid-Afrika. Leiders van de toekomst, afkomstig uit alle hoeken van de samenleving, die de grenzen van kleur en achtergrond zouden overstijgen om elkaar werkelijk te zien. Dat was de inzet van The Initiative. Eerder schreef ik al over de totstandkoming van dit plan. En
12 mei2 minuten om te lezen
Virus
Ik ben weer eens tegen een virus aangebotst. De vorige keer dat dit gebeurde, kon ik mezelf daarvan de schuld geven. Ik was onzorgvuldig geweest, had mijn eigen regels genegeerd en me onbeschermd in gevarenzones begeven. Ditmaal kwam het totaal onverwacht uit de lucht vallen. Letterlijk. Het is altijd lastig te achterhalen waar het precies gebeurt, want de incubatietijd is meestal een dag of vier. Ik moet dus in m'n agenda terugkijken om dat ene, gevaarlijke moment te vinden.
30 apr3 minuten om te lezen
Onderweg
De zon zakt achter de horizon van de Westkust, de lucht gloeit nog na in lagen van diep oranje en donkerblauw. Ik rij over de R27, de weg die me van Langebaan terugvoert naar de stad. Recht voor me, in het eerste echte duister, doemen de vertrouwde gidsen op: het Zuiderkruis en de Centaur. Sterren die me de weg naar het zuiden wijzen. En dan, in de verte, zie ik de contouren opdoemen die mijn hart altijd sneller doen slaan. De contouren van de Tafelberg. Een massief, donker s
27 apr3 minuten om te lezen
Lijfarts in Afrika
Toen ik de eerste keer naar Zuid Afrika toog, was dat met schoorvoetende toestemming van het Academisch Medisch Centrum Amsterdam, ‘mijn’ ziekenhuis. Ze gaven me een pakketje noodpillen mee. Voor het geval dat… Want Afrika is ver weg, donker en eng. Het is het land van traditionele helers, van kruidendokters en gevaarlijke ziektes. Blijf daar maar weg, was de boodschap. Maar ik was al vaker in Kaapstad geweest en hield van de frisse luchten en de blauwe zee. Voor mij voelde h
30 mrt4 minuten om te lezen
Ode aan de hond
Ik heb altijd honden gehad in mijn leven. Het begon toen ik acht jaar oud was met mijn teckel Winky en eindigde een paar jaar geleden toen moeder Bonnie en dochter Bubbels de eeuwige poepvelden opzochten. Daartussen zitten veel dierbare herinneringen aan lieve viervoetige huisgenoten. De leegte na het overlijden van de labradors was groot. Zeker Bubbels, die een 'speciaal' hondje was en zich eigenlijk niet heel goed kon hechten, had dat laatste toch voor elkaar gekregen. We m
29 mrt4 minuten om te lezen
The Initiative
Een jaar of vijf geleden had ik een droom. Zo'n heel heldere droom, die nog wat dagen in je herinnering blijft hangen. In die droom was ik de aanstichter van een 'academy', gelegen op een berg, een leerschool voor de volgende generatie van aardbewoners. Het was een inspirerende omgeving, waarin jonge mensen van over de hele wereld elkaar ontmoetten en gezamenlijk sneeuwbalgewijs een platform ontwikkelden voor ethiek en leiderschap. Een broedplaats voor positief leiderschap, z
11 mrt4 minuten om te lezen
Kwartaalverslag
Op mijn vorige blog publiceerde ik een tijdje zogenaamde 'kwartaalverslagen': een kleine samenvatting van wat er de laatste tijd in mijn leven is voorgevallen. Hoewel dit nieuwe blog niet direct bedoeld is om mijn dagelijkse leven te documenteren, krijg ik toch vaak het verzoek om eens te vertellen 'hoe het gaat'. Dus zal ik de traditie van de kwartaalverslagen weer doen herleven. Ik ga daarvoor even wat verder terug dan drie maanden. Laat ik beginnen met Italië. Zoals al eve
4 mrt6 minuten om te lezen
