Worstelen
Commentaar van de auteur: Ik lees even mijn posts van de laatste tijd terug. Het valt me op dat het zwaartepunt weer naar ziekte helt. Dat was niet de bedoeling! De reden is - afgezien van de ziektes zelf - dat ik wel stukjes produceer, maar die in de haast niet afmaak en ze al helemaal niet op het blog zet. Je kunt hieronder lezen hoe dat komt. Ik doe nu even een inhaalslag, dit verhaal is dus alweer een maand of wat oud. Blijf met me meelezen! Worstelen Alle lessen van de a
3 dagen geleden3 minuten om te lezen
Italiaans avontuur 1
Ik ben uit het ziekenhuis ontslagen! Nog lang niet helemaal op de been, maar in ieder geval weer thuis. Maar wacht even, thuis? Je zat opeens in een italiaans ziekenhuis! En je had het over verhuizen?? Daar heb je ons helemaal niks over verteld! Ja dat klopt. En daarom ga ik jullie nu meenemen in ons Italiaanse Avontuur. Een meeslepend feuilleton in wie-weet-hoeveel delen. Lees met me mee! Het begon twee jaar geleden, toen de Amsterdamse zomer dusdanig koud en nat bleek, dat
5 jul5 minuten om te lezen
Naar huis
Er is alweer een week verstreken sinds ik het ziekenhuis binnenkwam. En vandaag mag ik naar huis. Zoals elke keer tot nu toe vervult me dat niet alleen met blijdschap, maar ook met angst. De witte wereld van het ziekenhuis biedt regelmaat, rust en bescherming. Wat er ook mis gaat, benauwdheid of een natgezweet bed, met een druk op de knop komen de hulptroepen aangesneld. Mocht het opeens slechter met me gaan, dan hoef ik niet een ambulance te bellen, ik ben al in het ziekenhu
3 jul1 minuten om te lezen
Ervanaf
Het onderstaande stukje schreef ik een week geleden. Ik wist toen nog niet dat dit slechts de stilte voor de storm was... Ik lig er weer eens vanaf. Of beter, mijn lichaam doet raar. Na een prima week besluit het opeens om in opstand te komen. Nul energie, grieperig gevoel, hoofdpijn, overal pijn. Mijn Garmin horloge bevestigt dit : body battery almost empty, take some rest! Wat denk je dat ik de afgelopen 48 uur heb gedaan?? Vrijwel continu op mn rug gelegen. Het horloge wij
1 jul4 minuten om te lezen
De Droom en de Karoo
Het begon met een droom die bijna te groot voelde om aan te raken. Een visioen van jonge Zuid-Afrikanen, verzameld op de uitgestrekte vlaktes van de Karoo, een gigantisch, woestijnachtig gebied in het hart van Zuid-Afrika. Leiders van de toekomst, afkomstig uit alle hoeken van de samenleving, die de grenzen van kleur en achtergrond zouden overstijgen om elkaar werkelijk te zien. Dat was de inzet van The Initiative. Eerder schreef ik al over de totstandkoming van dit plan. En
12 mei2 minuten om te lezen
Virus
Ik ben weer eens tegen een virus aangebotst. De vorige keer dat dit gebeurde, kon ik mezelf daarvan de schuld geven. Ik was onzorgvuldig geweest, had mijn eigen regels genegeerd en me onbeschermd in gevarenzones begeven. Ditmaal kwam het totaal onverwacht uit de lucht vallen. Letterlijk. Het is altijd lastig te achterhalen waar het precies gebeurt, want de incubatietijd is meestal een dag of vier. Ik moet dus in m'n agenda terugkijken om dat ene, gevaarlijke moment te vinden.
30 apr3 minuten om te lezen
Onderweg
De zon zakt achter de horizon van de Westkust, de lucht gloeit nog na in lagen van diep oranje en donkerblauw. Ik rij over de R27, de weg die me van Langebaan terugvoert naar de stad. Recht voor me, in het eerste echte duister, doemen de vertrouwde gidsen op: het Zuiderkruis en de Centaur. Sterren die me de weg naar het zuiden wijzen. En dan, in de verte, zie ik de contouren opdoemen die mijn hart altijd sneller doen slaan. De contouren van de Tafelberg. Een massief, donker s
27 apr3 minuten om te lezen
