Italiaans avontuur 2
Ik buig het ijzerdraad wat verder open en we klimmen door het gat. Daar staan we dan. Als twee nieuwsgierige faunen in een betoverend mooi Arcadia. We waden door het gras, alles om ons heen in ons opnemend. Een stel kraaien vliegt voor ons op. We lopen omhoog, de heuvel op, richting huis. We komen op de oprit, die het huis verbindt met de gesloten poort. Het pad ligt er wat verwaarloosd bij, wat gecompenseerd wordt door prachtig bloeiende rozenstruiken aan weerszijden. Op een
29 jul4 minuten om te lezen
Erman, Erman!
Dag vijf thuis, na een dubbele longontsteking. En opeens heb ik weer energie. Als onkruid dat zich tussen de tegels door wurmt. Ik voel het door mijn lijf trekken. We kunnen weer vooruit! De plannen buitelen over elkaar heen, de lijstjes met plannen schrijven zichzelf. Vier dagen duurt het feest. Dan zakt het weer in. En sindsdien is het bijna elke dag raak. Zweterig wakker worden, dat vage gevoel van gewoon ziek zijn. Geen koorts, niks meetbaars. Alleen maar rot. Precies zoa
22 jul2 minuten om te lezen
Italiaans avontuur 1
Ik ben uit het ziekenhuis ontslagen! Nog lang niet helemaal op de been, maar in ieder geval weer thuis. Maar wacht even, thuis? Je zat opeens in een italiaans ziekenhuis! En je had het over verhuizen?? Daar heb je ons helemaal niks over verteld! Ja dat klopt. En daarom ga ik jullie nu meenemen in ons Italiaanse Avontuur. Een meeslepend feuilleton in wie-weet-hoeveel delen. Lees met me mee! Het begon twee jaar geleden, toen de Amsterdamse zomer dusdanig koud en nat bleek, dat
5 jul5 minuten om te lezen
Naar huis
Er is alweer een week verstreken sinds ik het ziekenhuis binnenkwam. En vandaag mag ik naar huis. Zoals elke keer tot nu toe vervult me dat niet alleen met blijdschap, maar ook met angst. De witte wereld van het ziekenhuis biedt regelmaat, rust en bescherming. Wat er ook mis gaat, benauwdheid of een natgezweet bed, met een druk op de knop komen de hulptroepen aangesneld. Mocht het opeens slechter met me gaan, dan hoef ik niet een ambulance te bellen, ik ben al in het ziekenhu
3 jul1 minuten om te lezen
Ervanaf
Het onderstaande stukje schreef ik een week geleden. Ik wist toen nog niet dat dit slechts de stilte voor de storm was... Ik lig er weer eens vanaf. Of beter, mijn lichaam doet raar. Na een prima week besluit het opeens om in opstand te komen. Nul energie, grieperig gevoel, hoofdpijn, overal pijn. Mijn Garmin horloge bevestigt dit : body battery almost empty, take some rest! Wat denk je dat ik de afgelopen 48 uur heb gedaan?? Vrijwel continu op mn rug gelegen. Het horloge wij
1 jul4 minuten om te lezen
De Bril
In mijn vorige stukje schreef ik over werken in het water. Maar ik doe al langer mijn best om te ontsnappen aan het 'bureau'-deel van bureauwerk. Al jaren schrijf ik stukjes, zittend op bankjes in het park, op de wc of aan een tafeltje in een café. Daarvoor heb ik verschillende hulpmiddelen ingezet. Soms sjouw ik mijn laptop mee, meestal alleen mijn telefoon, voorzien van reservebatterij. Daarbij gebruik ik soms een zakformaat opklapbaar Bluetooth toetsenbord, dat echter wel
15 jun2 minuten om te lezen
Het natte kantoor
Op de foto hierboven zie je mijn nieuwe kantoor. Mijn hele leven gedij ik al bij warm water om me heen. Ik kan uren in bad liggen, tot mijn huid verrimpeld van de botten dreigt te glijden. Mijn behoefte aan een badkuip is dusdanig groot geweest, dat ik er altijd wel eentje wist te maken waar er geen was: een plastic zitbad gepropt in de douche van mijn studentenhuis, een opblaasbad voor in het ziekenhuis, op verschillende plekken een opblaasbare jacuzzi en houtgestookte hottu
10 jun2 minuten om te lezen
